moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Szkolenie w czasie W

Na tę wiosnę są przygotowywane świetnie wyszkolone i wyposażone ukraińskie siły. Jeśli Ukraińcy użyją ich właściwie, przejmą inicjatywę strategiczną – uważa gen. dyw. Jarosław Gromadziński, który był zastępcą dowódcy Międzynarodowego Zespołu do spraw Pomocy Ukrainie. „Polsce Zbrojnej” mówi o szkoleniu ukraińskich żołnierzy, w które zaangażowanych jest kilkanaście państw.

Gen. dyw. Jarosław Gromadziński pełnił obowiązki zastępcy dowódcy Międzynarodowego Zespołu do spraw Pomocy Ukrainie. Wcześniej dowodził 18 Dywizją Zmechanizowaną.

Za naszą wschodnią granicą wojna trwa ponad rok. Wiele się mówi o tym, że sytuacja na froncie się zmienia. A jak przez ten czas zmieniło się ukraińskie wojsko?

To już nie jest ta sama armia co rok temu. I nie chodzi tu tylko o doświadczenia z frontu, morale żołnierzy, lecz także o wsparcie, jakie otrzymuje od sojuszników z Zachodu. Dziś Ukraina dysponuje ponad 600 platformami pochodzącymi z 51 krajów. I mowa tu o najnowszych technologiach, a więc dla sił zbrojnych, które dysponowały dotąd sprzętem postsowieckim, to ogromny przeskok. I nie są to puste słowa. Można powiedzieć, że na własne oczy widziałem tę przemianę, bo przez ostatnich kilka miesięcy byłem zastępcą dowódcy Security Assistance Group – Ukraine, czyli SAG-U. To utworzone przez Amerykanów dowództwo koordynujące i synchronizujące działania, które na rzecz tego objętego wojną kraju podejmują sojusznicy: sprawdza, jakie potrzeby ma armia, koordynuje dostawy sprzętu, monitoruje to, jak jest on wykorzystywany, a także szkoli samych żołnierzy.

Kierował Pan pionem zajmującym się szkoleniem Ukraińców. Jak ono wyglądało?

Na początku wojny SAG-U zajmowało się przede wszystkim przygotowaniem ukraińskich żołnierzy do obsługi sprzętu przekazywanego przez poszczególne państwa. Ukraińcy nie mieli do tego specjalistów, instruktorów ani poligonów. Poza tym i tak nikt nie pojechałby na Ukrainę, żeby ich szkolić. Naszą rolą od początku wojny było skoordynowanie tego typu działań prowadzonych przez sojuszników. Początkowo w ten proces zaangażowało się 21 państw, a same zajęcia odbywały się na terenie 15 krajów. Polska na przykład szkoliła obsługi platform postsowieckich oraz załogi leopardów 2A4, a Amerykanie na swoich poligonach w Niemczech przygotowywali żołnierzy do obsługi Bradleyów i Strykerów. Dziś Ukraińcy mają już wielu swoich specjalistów, więc na przykład pojazdy takie jak Humvee czy MRAP po prostu się im wysyła, ponieważ sami mogą szkolić z ich obsługi. Ale kiedy Szwecja podarowała Kijowowi wozy CV-90, przygotowanie załóg musiało odbyć się na jej terenie.

Z czasem cały system jednak się zmienił i został dopasowany do obecnych potrzeb. Ewoluował – od przeszkolenia żołnierzy do obsługi sprzętu do osiągnięcia przez nich pełnych zdolności operacyjnych. Chodzi o to, aby przygotować takie siły, które zagwarantują Ukrainie możliwość obrony i być może podjęcie ofensywy. Szkolenia odbywają się na terenie różnych państw równocześnie, bo to znacznie przyśpiesza cały proces. A czas jest tu kluczowy.

Co to tak naprawdę oznacza? Czy chodzi o tworzenie nowych struktur w armii ukraińskiej?

Cały proces został podzielony na kilka tzw. linii operacyjnych. Zaczyna się od pierwszej, czyli szkolenia podstawowego, którego celem jest przygotowanie do służby żołnierzy mających dopiero zasilić armię ukraińską. Liderem w prowadzeniu tego typu kursów jest Wielka Brytania, ale w ten proces są zaangażowane również inne kraje: Dania, Hiszpania i Łotwa. Dzięki temu rekruci przechodzą intensywne, pięciotygodniowe szkolenie, otrzymują też cały sprzęt niezbędny do służby. Tylko w zeszłym roku w taki sposób zostało przygotowanych ponad 10 tys. żołnierzy. Oczywiście rekruci przygotowują się także w Ukrainie, ale tam wygląda to zupełnie inaczej.

Kolejna, druga linia operacyjna to tzw. szkolenie specjalistyczne. Ono zostało podzielone na dwa etapy: Alfa, w ramach którego żołnierze przygotowują się do służby na stanowiskach saperów, medyków, inżynierów, oraz Bravo, który koncentruje się na nauce obsługi konkretnego sprzętu. Ci, którzy ukończą ten etap, wkraczają w kolejny. Trzecia linia operacyjna to szkolenie całych pododdziałów, czyli kompanii, batalionów, a nawet dowództw brygad, które będą zdolne do działania na polu walki. Najważniejsza jest jednak czwarta linia – szkolenie liderów, którego celem jest przygotowanie kadry dowódczej na poziomie plutonu i kompanii do nowych wymagań pola walki. Takie zajęcia odbywają się w różnych ośrodkach na terenie całej Europy.

Armia ukraińska ma jednak inną strukturę niż wojska państw natowskich. Czy to nie wpływa na proces szkolenia?

Armia ukraińska ma przede wszystkim taką strukturę, na jaką pozwalają warunki wojenne. To nie jest czas pokoju, kiedy można sobie modelować całą hierarchię. W czasie wojny walczy się tym, co się ma. Struktury, które zostały zorganizowane na linii frontu, są doraźne i nie przystają do tego, co my dziś robimy. A na pewno nie są takie, jakich oczekiwałby oficer z Zachodu. Każdy chciałby mieć sformowane według konkretnego schematu kompanie, bataliony. Ale tak nie jest. Ukraińcy obecnie działają na zasadzie sił zadaniowych, przez to są bardziej elastyczni i efektywni. A przecież o to chodzi! Dzięki tej elastyczności przede wszystkim dowódcy niższego szczebla zyskali większą swobodę, możliwość podejmowania decyzji, czyli działają zgodnie z zasadami „mission command”. Oni już nie muszą czekać na potwierdzenie każdego rozkazu, jak ma to miejsce w armii rosyjskiej, dzięki czemu mogą działać szybciej.

Jakimi uczniami są żołnierze ukraińscy?

Byłem na niemal wszystkich poligonach, na których się szkolą, i wszędzie słyszałem, że ukraińscy żołnierze mają wysokie morale i są niezwykle zaangażowani w to, co robią. Potrafią uczyć się po 10, 12 godzin dziennie i to nie na zasadzie, że taki jest plan. Standardowo zostało przyjęte, że szkolenie odbywa się sześć dni w tygodniu, siódmy jest przeznaczony na odpoczynek. Ale oni mówią: dajcie nam dostęp do symulatorów, jedźmy na strzelnicę. Chcą się szkolić, bo wiedzą, że jak wrócą do kraju, to będą musieli tę wiedzę wykorzystać w praktyce. Bardzo doceniają to, że mają możliwość nauki i współpracy z instruktorami z Zachodu.

Żołnierze ukraińscy mają duże doświadczenie frontowe. Czy z pokorą przyjmują wszystkie informacje przekazywane podczas szkoleń?

Oni okupili swoje doświadczenie krwią, dlatego nikt z Zachodu nie powinien im mówić, jak mają walczyć. Wiedzą to najlepiej. Potrzebują szkolenia, doradztwa i wsparcia technologicznego. I to jako SAG-U, ale i sojusznicy każdego dnia im dostarczamy.

Który z etapów szkolenia jest najtrudniejszy do realizacji?

Bez wątpienia najtrudniej przeprowadzić szkolenia zbiorowe, których celem jest sformowanie batalionów. To proces wymagający, a czasu mało. Polska jeszcze jesienią zeszłego roku jako pierwszy kraj zaczęła takie działania prowadzić. Obecnie oprócz nas na tym etapie szkolą jeszcze Amerykanie, do inicjatywy przystąpili także Czesi. Ale należy podkreślić, że to jednak Polska ponosi największy wysiłek w tym zakresie.

Czy nasze wojsko także czerpie korzyści z tego, że szkoli żołnierzy ukraińskich?

Oczywiście, i jest to doświadczenie bezcenne. Uważam, że właśnie na podstawie tego, co dzieje się w Ukrainie, powinniśmy zweryfikować nasz system szkolenia po mobilizacyjnym rozwinięciu, czyli szkolenia rezerw w sytuacji wybuchu wojny. Do tej pory przyjmowaliśmy, że taki proces może trwać miesiącami. Ukraińcy skrócili ten czas do tygodni. Wojna nie czeka, więc my także musimy mieć opracowany plan narastania sił, od bardzo optymistycznego, który da nam dużo czasu, po pesymistyczny, gdzie kluczowe będzie szybkie tempo. Ale to doświadczenie nie dotyczy wyłącznie nas, lecz całej zachodniej Europy. Wszyscy musimy zastanowić się, jak zmobilizować nie tylko siły zbrojne, ale przede wszystkim całe państwo do zapewnienia wojsku zasobów niezbędnych do prowadzenia działań. Bo żołnierzy trzeba wyposażyć, nakarmić, dowieźć im amunicję, paliwo. W czasie W jest w to zaangażowane nie tylko wojsko, ale też całe państwo.

Na koniec kluczowe pytanie. Ile czasu, pańskim zdaniem, będzie trwała wojna w Ukrainie?

Ta wiosna będzie decydująca. Od niej zależy przyszłość Ukrainy. To właśnie na przyjście wiosny są przygotowywane nowe, świetnie wyszkolone i wyposażone siły. Jeśli Ukraińcy użyją ich właściwie, to przejmą inicjatywę nie tyle operacyjną, ile strategiczną. Ukraina nie będzie już reagowała na to, co na froncie robi Rosja, tylko przejmie inicjatywę. Pokaże to wyższość zachodnich technologii, sprzętu, systemów dowodzenia i kierowania nad rosyjskimi i spowoduje, że Ukraina wygra. Naprawdę wierzę, że tak będzie.



Gen. dyw. Jarosław Gromadziński pełnił obowiązki zastępcy dowódcy Międzynarodowego Zespołu do spraw Pomocy Ukrainie. Wcześniej dowodził 18 Dywizją Zmechanizowaną.

Rozmawiała: Magdalena Miernicka

autor zdjęć: 18 DZ, arch. prywatne

dodaj komentarz

komentarze


Koreańska firma planuje inwestycje w Polsce
 
Cena wolności
Ogień w podziemiu
Żołnierze-sportowcy CWZS-u z medalami w trzech broniach
Odstraszanie i obrona
Weterani i bokser „Master”
Zwycięstwo pod Racławicami dało Polakom nadzieję
Jak wyszkolić pilota F-16?
Wojsko inwestuje w Limanowej
25 lat w NATO – serwis specjalny
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Wojna w świętym mieście, epilog
Zgłoś się na kurs i zostań kapralem!
Zapomniana Legia Cudzoziemska
W Rumunii powstanie największa europejska baza NATO
Byk i lew, czyli hiszpańsko-brytyjska światowa corrida
Będzie można zostać snajperem lądowym
Pamięci ofiar katastrofy pod Smoleńskiem
Puchar księżniczki Zofii dla żeglarza CWZS-u
Morska Jednostka Rakietowa w Rumunii
Wojna w Ukrainie oczami medyków
Zmiany w dodatkach stażowych
Hiszpański palimpsest
Kolejni Ukraińcy gotowi do walki
Stoltenberg: NATO cieszy się społecznym poparciem
Wojskowi medycy ratują i leczą
Inwestycje w bezpieczeństwo granicy
Strategiczna rywalizacja. Związek Sowiecki/ Rosja a NATO
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
W Ramstein o pomocy dla Ukrainy
Potężny atak rakietowy na Ukrainę
Rakiety dla Jastrzębi
Wojna w świętym mieście, część trzecia
V Korpus z nowym dowódcą
Animus Fortis, czyli mężny duch
Kurs z dzwonem
Żołnierze ewakuują Polaków rannych w Gruzji
Wojna w świętym mieście, część pierwsza
Wojna w świętym mieście, część druga
Gen. Kukuła: Trwa przegląd procedur bezpieczeństwa dotyczących szkolenia
W Brukseli o wsparciu dla Ukrainy
Centrum szkolenia dla żołnierzy WOC-u
NATO na północnym szlaku
Tusk i Szmyhal: Mamy wspólne wartości
Choć odeszli, trwają w naszych myślach
Optyka dla żołnierzy
Sportowcy podsumowali 2023 rok. Teraz czas na igrzyska olimpijskie
Jeśli nie Jastrząb, to…
Psiakrew, harmata!
Święto wojskowego sportu
Prezydent Andrzej Duda w Forcie Stewart
Prawda o zbrodni katyńskiej
Przygotowania czas zacząć
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
10 kwietnia 2010 – pamiętamy!
Polak kandydatem na stanowisko szefa Komitetu Wojskowego UE
Więcej pieniędzy dla żołnierzy TSW
NATO zwiększy pomoc dla Ukrainy
Szpej na miarę potrzeb
Mundury w linii... produkcyjnej
Mjr rez. Arkadiusz Kups: walka to nie sport

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO