moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

„Rotmistrz” brzmi wspaniale, czyli Święto Kawalerii Polskiej

Podczas uroczystości występujemy w umundurowaniu wzorowanym na ułańskim z czasów II Rzeczpospolitej. Nasze szable, tzw. ludwikówki są wykonane zgodnie z wzorami okresu międzywojennego – mówi mjr Jarosław Stawski, oficer Pionu Spraw Reprezentacyjnych Dowództwa Garnizonu Warszawa i wieloletni dowódca Szwadronu Kawalerii Wojska Polskiego.


Obchodzimy dziś Święto Kawalerii Polskiej. Konnica była zawsze wielką miłością Polaków. Czy tak jest nadal?

Mjr Jarosław Stawski: Moim zdaniem tak. I te tradycje się odradzają. Powstają stowarzyszenia kawalerii ochotniczej, które pielęgnują dziedzictwo przedwojennych pułków ułanów. W całym kraju organizowane są rekonstrukcje walk kawalerii, m.in. bitwy pod Komorowem z 1920 roku, w której uczestniczy ponad 200 jeźdźców.

W armii spadkobiercą tych tradycji jest Szwadron Kawalerii Wojska Polskiego.

To prawda. 10 listopada 2000 roku podczas uroczystości przed Grobem Nieznanego Żołnierza ułani Szwadronu otrzymali z rąk weteranów kawalerii proporzec i ostrogi jako symbole tysiącletniej tradycji jazdy polskiej.

Szwadron, jako jedyny pododdział konny w polskiej armii, bardzo wyraźnie nawiązuje do okresu międzywojennego.

Choć działamy zgodnie z przepisami obowiązującymi całą armię, to zajęcia z musztry kawaleryjskiej, jazdy konnej i władania lancą oraz szablą są prowadzone zgodnie z regulaminem kawalerii z 1938 roku. Na co dzień nosimy współczesne mundury wyjściowe, ale podczas uroczystości występujemy w umundurowaniu wzorowanym na mundurze ułańskim z 1936 roku. Także nasze szable, tzw. ludwikówki oraz lance i rzędy jeździeckie są wykonane zgodnie ze wzorami z okresu międzywojennego. Zresztą, kiedy szwadron powstał, ułani używali jeszcze oryginalnych przedwojennych rzędów kawaleryjskich. Teraz zastąpiły je repliki.

W oddziale żołnierze między sobą używają też przedwojennych stopni kawaleryjskich. Rotmistrz zamiast kapitana, wachmistrz to sierżant, a ułan to szeregowy?

Tylko nieformalnie, ale trzeba przyznać, że te nazwy, szczególnie „rotmistrz” brzmią wspaniale.

Szwadron jest spadkobiercą wszystkich 40 przedwojennych pułków kawaleryjskich?

Tak, dlatego ułani używają przedwojennych barw, które nosili żołnierze podczas nauki w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. Mamy amarantowo-granatowe proporczyki na lancach i kołnierzach kurtek oraz amarantowe otoki na rogatywkach.

Czy wybierając i kupując konie do szwadronu armia także kieruje się przedwojennymi wskazówkami?

Pod kątem charakteru i umiejętności koni tak, jednak wierzchowce muszą być teraz większe niż przed wojną, bo i jeźdźcy są wyżsi. Konie muszą mieć wzrost 168–172 cm, aby równo wyglądały w szyku. Ważna jest też maść. Zgodnie z tradycją polskiej kawalerii dowódca jeździ na koniu karym, trębacze na siwkach, a pozostali ułani na wierzchowcach maści gniadej. Zwierzęta mają nie więcej niż osiem lat. Ważny jest też ich charakter. Koń nie powinien być zbyt lękliwy. Zresztą te, które do nas trafią, oswajamy z ruchem ulicznym i hałasem, aby nie spłoszyły się, na przykład podczas honorowej salwy.

Konie uczone są także współpracy z jeźdźcem i chodzenia w szyku…

To najtrudniejsza część treningów, bo konie nie lubią przebywać tak blisko siebie. Zdarza się, że nawet najlepiej ujeżdżony wierzchowiec buntuje się, wyrywa z szyku lub próbuje kopnąć konia obok. Dlatego musztra konna, nazywana przez nas kadrylem, to najwyższy stopień kawaleryjskiego wtajemniczenia.

Mówimy o koniach, a jakich szczególnych umiejętności wymaga się od ułanów?

Na początek podstawowych umiejętności jeździeckich. Pasji, miłości do koni i chęci do pracy z nimi. Reszta to mozolna praca.

Kawaleria była dumą II Rzeczypospolitej. Czy służba żołnierzy Szwadronu także pozytywnie wpływa na postrzeganie wojska?

Wydaje mi się, że tak. Konie zawsze budzą zainteresowanie, tak samo jak żołnierze w ułańskich mundurach. Kiedy podczas defilady Szwadron zbliża się do tłumu, często zrywają się brawa. Wiele razy po uroczystości widzowie podchodzą do ułanów i wzruszeni opowiadają, że ich przodkowie służyli w kawalerii. Moim zdaniem Szwadron, przypominając Polakom o pięknych tradycjach jeździeckich w naszej armii, jest wspaniałą wizytówką wojska.

 

Major Jarosław Stawski jest oficerem Pionu Spraw Reprezentacyjnych Dowództwa Garnizonu Warszawa, któremu podlegaSzwadron Kawalerii WP. W latach 2004–2015 roku dowodził Szwadronem Kawalerii WP.

 

 

Rozmawiała Anna Dąbrowska

autor zdjęć: arch. PZ

dodaj komentarz

komentarze


NATO zwiększy pomoc dla Ukrainy
 
Strategiczna rywalizacja. Związek Sowiecki/ Rosja a NATO
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Prezydent Andrzej Duda w Forcie Stewart
Wojna w świętym mieście, epilog
Jeśli nie Jastrząb, to…
Święto wojskowego sportu
Kurs z dzwonem
Optyka dla żołnierzy
W Ramstein o pomocy dla Ukrainy
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Mjr rez. Arkadiusz Kups: walka to nie sport
Potężny atak rakietowy na Ukrainę
Żołnierze ewakuują Polaków rannych w Gruzji
Psiakrew, harmata!
Wojna w Ukrainie oczami medyków
Zbrodnia made in ZSRS
Żołnierze-sportowcy CWZS-u z medalami w trzech broniach
Animus Fortis, czyli mężny duch
Polak kandydatem na stanowisko szefa Komitetu Wojskowego UE
Szpej na miarę potrzeb
Prawda o zbrodni katyńskiej
Wojsko inwestuje w Limanowej
Kolejni Ukraińcy gotowi do walki
Przygotowania czas zacząć
Więcej pieniędzy dla żołnierzy TSW
W Brukseli o wsparciu dla Ukrainy
Byk i lew, czyli hiszpańsko-brytyjska światowa corrida
Cena wolności
Ocalały z transportu do Katynia
Odstraszanie i obrona
W Rumunii powstanie największa europejska baza NATO
Hiszpański palimpsest
Wieczna pamięć ofiarom zbrodni katyńskiej!
Stoltenberg: NATO cieszy się społecznym poparciem
Jak wyszkolić pilota F-16?
Rakiety dla Jastrzębi
NATO na północnym szlaku
Marcin Gortat z wizytą u sojuszników
Mundury w linii... produkcyjnej
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Weterani i bokser „Master”
Choć odeszli, trwają w naszych myślach
Koreańska firma planuje inwestycje w Polsce
V Korpus z nowym dowódcą
Głos z katyńskich mogił
Zmiany w dodatkach stażowych
Sportowcy podsumowali 2023 rok. Teraz czas na igrzyska olimpijskie
Tusk i Szmyhal: Mamy wspólne wartości
25 lat w NATO – serwis specjalny
Centrum szkolenia dla żołnierzy WOC-u
Ogień w podziemiu
Inwestycje w bezpieczeństwo granicy
Wojna w świętym mieście, część druga
Zapomniana Legia Cudzoziemska
Morska Jednostka Rakietowa w Rumunii
Wojna w świętym mieście, część trzecia
Puchar księżniczki Zofii dla żeglarza CWZS-u
Gen. Kukuła: Trwa przegląd procedur bezpieczeństwa dotyczących szkolenia
Wojna w świętym mieście, część pierwsza

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO